خرداد ۱۰م, ۱۳۸۵
راه و رسم زندگي
محروميت زدايي عقيده ، راه و رسم زندگي ماست.(امام خميني(قدس سره))
وقتي در همايش مهرباران براي اولين بار اين جمله حضرت امام را شنيدم، بسيار متاثر شدم كه چرا تا كنون اين جمله را نديده و نشنيده بودم!
آيا ما راه امام را ميشناسيم؟
به راستي ما در راه امام ، بنيانگذار كبير جمهوري اسلامي گام برداشتهايم؟
آيا خواهيم توانست به آن راه و رسم پايبند بمانيم؟
چه راهي را بايد برويم تا محروميتزدايي را به عنوان راه و رسم زندگي خويش انتخاب كنيم؟
ياد اون جمله معروف افتادم كه جنگ آدم هارو چند دسته كرد،
عده اي شهيد شدند و رفتند كه ما نمي فهميم يعني چي.
عده اي زخمي و جانباز شدند و بعد جنگ با مشكلات اون يادگاري ها دارن دسته و پنجه نرم ميكنند و هر چند وقت يه بار هم يكيشون به اون عده اول مي پيوندند، كه باز هم ما نميفهميم يعني چي.
عده اي گوشه نشيني پيشه كردند و با خاطرات اون ايام سعي كردند حداقل خودشون رو تو اون حال و هوا نگه دارند و انصافا با اين حجم تغييرات جامعه چه كار سختي داشته و دارند.
عده اي همه چيز رو كنار گذاشتن و انگار نه انگار كه جنگي بود. جبر زمونه همه چيز رو از يادشون برد و شدن مثل بقيه اي كه جنگ نرفته بودن و اون فضا رو درك نكرده بودن.
ما كه از اون ايام فقط بمباران و موشك باران تهران و شهر هاي مجاور رو به ياد داريم. حداكثر چيزي كه درك كرديم اينه كه، وقتي يه موشك اسكاد از۱۰۰ متري بالا سرت رد بشه و ۴۰۰ متر اون طرف تر بخوره زمين فقط صداش با تو چه ميكنه! يا وقتي هواپيماي سوخوي عراقي يه بمب بندازه پايين و تركش هاش بريزن تو خاك گل شده باغچه حيات خونه ، بخار آبي كه از سوراخ هاي توي باغچه بيرون مياد چه منظره زيبايي داره و وقتي مجبور باشي بخاطر فرار از دست تيربارهاي همون هواپيما فراركني زير سقف خونه، چه حسرتي مي خوري كه داري صحنه رو از دست ميدي!
بگذريم.
امام به كاري كه يه عده جوون براي روستايي ها انجام بدن خيلي اعتقاد داشتند و تاثير اون حركت و ثواب اون رو غير قابل درك براي ما انسانها ميدونستند.
ببينيد:
اين جوانان جهادگردند كه بذر انقلاب را در دل هر روستايي مي كارند.
جهاد شمايل دنياي آزادي و استقلال در عرصه كار و تلاش و پيكار عليه فقر و تنگدستي و رذالت و ذلت است.
فرزندان عزيز جهاديام! به تنها چيزي كه بايد فكر كنيد، به استواري پايههاي اسلام ناب محمدي- صلي الله عليه و آله و سلم- است.
اجر شما(جهادگران) را جز خداوند متعال كسي نمي تواند احصاء كند.
بعد معنوي خدمات نيروهايي مثل جهاد را با هيچ نيرويي نميتوان سنجيد.
شما سرّ موفقيت را بدست آورده ايد.
اينها تنها گوشهاي از بيانات بنيانگذار كبير جمهوري اسلامي ايران در جمع جهادگران انقلاب بود.
حالا ما بايد ببينيم ما بعد از اين كارهايي كه تا حالا كرديم، كه به قول آقا صمد اگه كاري از ما قبول شده باشه احتمالا اين كارهاست، تا چه وقت مي تونيم تو اين مسير باقي بمونيم؟ البته بايد حواسمون باشه كه تو مسير باقي موندن ما جلوي تو مسير اومدن بقيه رو نگيره.
بركاتي رو توي جهادي ديدم كه اگه خدا بخواد تا آخر عمر از اون بركات بهرهمندم.
… ومن حيث لا يحتسب
يا علي
خرداد ۱۰م, ۱۳۸۵ at ۵:۰۵ ب.ظ
سلام علیک، جملات امام خیلی گویا بود. بسیج سازندگی کلی اردو تو یزد راه انداخته، روزی ۳هزار تومان به شرکت کننده ها میده! اگه خواستید ثبت نام کنید ظرفیت محدوده! عجله کنید! یا علی
خرداد ۱۰م, ۱۳۸۵ at ۱۰:۳۸ ب.ظ
حالا خداييش اين كارايي كه ما مي كنيم اسمش جهاده؟
خرداد ۱۱م, ۱۳۸۵ at ۶:۵۴ ق.ظ
مطلبت راجع به اهمیت جهاد رسا و کافی بود . اما چیزی که چند وقته ذهنم رو مشغول کرده تعریف حدود و مرزهای جهادیه . مرزهایی که بتواند تمام لحظات زندگی رو در بر بگیره .
خرداد ۱۳م, ۱۳۸۵ at ۷:۵۱ ب.ظ
خميني………………….
خرداد ۱۵م, ۱۳۸۵ at ۲:۰۶ ب.ظ
خانوم ايرواني خيلي عالي گفته
خرداد ۱۸م, ۱۳۸۵ at ۱۰:۳۶ ق.ظ
چرا به روز نشده !!!!