همه ما آن را میدانیم , فقط محض یاد آوری است .
هر سازمانی برای دوام خود باید بتواند نسل جدید , دوره های تازه تر را ” مسئول” تربیت کند . یعنی ان ها در یک سازمان احساس ” تعلق ” داشته باشند .
اردوی جهادی نیز اینگونه است .
اگر در یک اردو ۵ نفر احساس کنند که اردو ” می برند ” و ۱۰۰ نفر احساس کنند اردو ” می روند ” آن اردو و آن سازمان دوامی نخواهد داشت . حتی اگر آن ۵ نفر ۱۰ سال دیگر تلاش برای برگذاری اردو نمایند . اگر اردویی یا سازمانی , ۵۰ نفر احساس کنند اردو ” می برند ” و ۵۰ نفر احساس کنند اردو ” می روند ” جای بسیار امید واری است . هر چند همیشه باید تلاش کرد , به تقطه ایده ال نزدیک شویم . یعنی همه آن ۱۰۰ نفر هر یک در جای خود , در مسئولیت خود در توان خود احساس کند که می تواند اردو ” ببرد” .
این یعنی یک موفقیت بزرگ در سازمان .
اسفند ۹م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۱۴ ب.ظ
سلام.
واقعاً بجا بود.
یا حسین
اسفند ۱۶م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۱۷ ق.ظ
سلام برادر . not tired .
خوش هواییست فرح بخش خدایا بفرست
نازنینی که به رویش می گلگون نوشیم .
اسفند ۲۴م, ۱۳۸۶ at ۵:۵۴ ب.ظ
سلام آقا مهندس
من یه جهدیه تازه کارم
با اجازه شما رو لینک کردم
یا حق
اسفند ۲۴م, ۱۳۸۶ at ۵:۵۴ ب.ظ
تصحیح شد:
سلام آقا مهندس
من یه جهادیه تازه کارم
با اجازه شما رو لینک کردم
یا حق
فروردین ۱۱م, ۱۳۸۷ at ۹:۰۲ ب.ظ
عالمي ديگر!
آدمي ديگر!
همت!
فروردین ۱۳م, ۱۳۸۷ at ۴:۰۸ ق.ظ
مقداد جان سلام. رسیدن به خی.ر خسته نباشی از مسافرت جهادی. در ضمن سال نو هم مبارک باشه. بابت اون هدیهای که فرستادید و شب عید دستمون رسید. ممنون و متشکر. خیلی بهمون چسبید. بستهای که از طرف یک دوست خوب اونهم شب عید برسه دست آدم خیلی مزه میده. به همسر محترم هم سلام برسو